Hondarribiko bizimodu errazetik Hendaiako estutasunetara

Hondarribian bizi zirenean, ongi bizi ziren. Baina geroago, Hendaiara joan zirenean, miseria ezagutu zuten. Hasieran ez zekien frantsesez, baina zerbait ikasi zuenean, diru pixka bat irabazteko balio izan zion.

Lekukoa(k): Eustaquia Urkia Berra

Herria: Hendaia

Artxibo-funtsa(k): Euskal Herriko Ahotsak - Ahotsak.eus

Bilduma: Iparraldeko ahotsak

Elkarrizketatzailea(k): Xan Aire

Data: 2010-03-08

Iraupena: 0:01:28

Erreferentzia: HEN-004-5

Badihardugu (ahotsak.eus) elkartearen artxibo-kodea: HEN-004-5

Gaia(k): Etxeko giroa


Eskubideak eta erabilpen baldintzak

Orri honetako edukiak Creative Commons Aitortu-EzKomertziala 4.0 Nazioartekoa Baimen baten mende daude (CC BY-SA 2.0).

Baimendua zara web-orrialde honen edukiak (testuak, irudiak edo dokumentuak) partekatzeko eta eduki horietatik abiatuta lan edo eduki eratorriak egiteko. Baldintza bakarra da, beti, edukien jatorria aitortzea (CC BY-SA 2.0 - www.ahotsak.eus), eta adieraztea aldaketarik egin bada jatorrizko edukietan. Edukiak haien jatorrizko lizentzia berdinarekin erabiltzera behartua zara.

Eustaquia Urkia Berra

Hondarribian sortua, Hendaian bizi. Gerra Zibila hasi zenean, Eustaquiak 7 urte zituela Hendaiara ihes egin zuen familia osoak, aitaren barkuari esker. Bizi guztia Lapurdiko herrian eman du. 40 errefuxiatu etxe bateko sabaian nola egon ziren oroitzen du. Emazteen lehengo bizimoldeak ere deskribatu ditu, eta Bigarren Mundu Gerrako oroitzapen bereziak ditu, batez ere Gestapoak bere aita nola harrapatu nahi izan zuen, honek jendeak Gipuzkoara pasarazten baitzituen gordezka, beti bere barkuarekin. Dantzazale amorratua ere bada Eustaquia, eta Hendaiak dantzatzeko aukera guti eskaintzen duela iduritzen zaio.

CodeSyntax-ek garatua. Softwarea: Django.